Ξεκινάμε λοιπόν τις αναζητήσεις μας με μια πρόσφατη επίσκεψη στις πλαγιές του Παρνασσού στο νομό Φωκίδας. Μια περιοχή που έως πρόσφατα φημίζονταν για τα κτηνοτροφικά της προϊόντα(αιγοπρόβατα),το μέλι,τις ελιές,τα πουλερικά της, αλλά και για τα μεταλλεία βωξίτη που διαθέτει. Τελευταία όμως αυτός ο νομός με τα ψηλά βουνά-από τους πλεόν ορεινούς στην χώρα- βάλθηκε να μπει δυναμικά στον οινικό χάρτη της Ελλάδας.Αφορμή στέκεται ένα νέο οινοποιείο και ταυτόχρονα μια φιλόδοξη προσπάθεια που ακούει στο όνομα "Κτήμα Αργυρίου".
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ`την αρχή.Οι "Ανοιχτές Πόρτες"στάθηκαν αφορμή για την μικρή μας εξόρμηση. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολεων του Κρασιού , η οποία έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας , με στόχο σε κάθε οινοποιείο που συμμετέχει, να δημιουργήσει ένα γεγονός γύρω από το κρασί που θα φέρει τον καταναλωτή κοντά στο χώρο παραγωγής του και θα γνωρίσει καλύτερα το προϊόν του τόπου του. Το πρόγραμμα αφορούσε το διήμερο 13-14 Μαΐου.
Η μικρή παρέα των τεσσάρων- το καρέ της αναζήτησης- φτάσαμε το βράδυ της Παρασκευής στην Πολύδροσο στα 380 μ. υψόμετρο στην πλαγιά του Παρνασσού. Ανάμεσα στα έλατα και τα πετρόχτιστα σπίτια βρήκαμε τον "στόχο" μας.
Η πινακίδα στην είσοδο μας καλωσόριζε με δυο χαρακτηριστικές λέξεις: φιλοξενία,οινογνωσία. Ο Νίκος Αργυρίου με τη γυναίκα του Φανή μας υποδέχτηκαν στον όμορφο χώρο που έχουν δημιουργησει. Ένα αναπαλαιωμένο σπίτι-αρχοντικό με το ξύλο και την πέτρα να κυριαρχούν και η αυλή με την υπέροχη θέα στην πεδιάδα να συνδέεται αρμονικά με τον μεγάλο κήπο με το φρεσκοκουρεμένο γρασίδι και τα στιβαγμενα ξύλα για το τζάκι.
Οι ξενώνες (6 τον αριθμό) μας εντυπωσίασαν τόσο για την ποιότητα κατασκευής τους,όσο και για την ζεστασιά που αποπνέουν. Εκεί καταλύσαμε για το υπόλοιπο της νύχτας.
Το ξύπνημα στην φύση είναι πάντα αναζωογονητικό και ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον σαν τους ξενώνες Αργυρίου, θα το έλεγα ιδανικό.Αφού πήραμε το πρωινό μας στον όμορφα διακοσμημένο χώρο υποδοχής του Κτήματος μαζί με τον Κο Νίκο και την συνεργάτιδά του Ασπασία,κατεβήκαμε για λίγο στο κελάρι όπου φυλάσσονται τα μπουκάλια με τα κρασιά σε ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.
Ξεχωριστή πινελιά ήταν ο τοίχος που δεν έχει καλυφθεί με πέτρα ,ώστε να μπορεί να δει ο επισκέπτης την μορφολογία και την σύνθεση του υπεδάφους της περιοχής.
Αφού τελειώσαμε και με την σύντομη περιήγησή μας στο δροσερό υπόγειο του ξενώνα, ανασκουμπωθήκαμε για τον κύριο σκοπό της επίσκεψής μας.
Ο σεφ της παρέας ανέλαβε δράση στον πετρόχτιστο φούρνο και στα τηγάνια δίπλα στα μάτια με το γκάζι. Οι υπόλοιποι στις σαλάτες,τα τυριά και την διαμόρφωση του χώρου όπο
υ σε λίγο θα υποδεχόμασταν τους καλεσμένους και τους επισκέπτες.Μεγάλα, μακριά, ξύλινα τραπέζια τοποθετήθηκαν στον κήπο. Ποτήρια κρασιού,σαμπανιέρες, αλλά και μπουκάλια με τα ερυθρά Merlot, Cabernet Sauvignon, Pinot Noir και "Ερωχός", πήραν τη θέση τους σε διάφορα σημεία.Ακολούθησαν και τα λευκά Μαλαγουζιά , Sauvignon Blanc και "Ερωχός" που βρήκαν τη δροσιά μέσα στον πάγο.
Ο κόσμος ξεκίνησε να έρχεται και παρά τα τερτίπια του καιρού-έβρεχε με μικρές διακοπές-η διάθεση όλων ήταν εξαιρετική.
Οι σαλάτες συνδυάζονταν αρμονικά με τα λευκά "Αργυριου", ενώ τα ερυθρά συνόδευαν ιδανικά τις κρεατοδημιουργίες του σεφ. Εμείς με την σειρά μας δίναμε πληροφορίες γύρω απ`το κρασί και την σχέση του με το φαγητό, ενώ παράλληλα συζητούσαμε με τον κόσμο τις όποιες απορίες υπήρχαν. Το κέφι κράτησε αμείωτο μέχρι αργά το απόγευμα,ώσπου και οι τελευταίοι καλεσμένοι αποχώρησαν με διάχυτη την ικανοποίησή στα πρόσωπά τους.
Στους ίδιους ρυθμούς κύλησε και η επόμενη μέρα. Ο καιρός μας έδειξε το καλό του πρόσωπο και ο σεφ μας εξέπληξε με νέες δημιουργίες,συνεπικουρούμενος από ένα ακόμη μέλος της τετράδας,ο οποίος χωρίς να δηλώνει καν μάγειρας έκλεψε την παράσταση με την συνταγή του(3 διαφορετικά κρέατα!) στον φούρνο.
Έτσι ολοκληρώθηκε ένα δημιουργικό και συνάμα ευχάριστο 3ήμερο και εμείς πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.
Ολοκληρώνοντας την εκδήλωση "Ανοιχτές Πόρτες" στο "Κτημα Αργυρίου" θα ήθελα να αναφερθώ με δύο λόγια στο καθένα ξεχωριστά από τα 7 κρασιά που δοκιμάσαμε:
Μαλαγουζιά 2009 Η "ναυαρχίδα" του οινοποιείου κατά την γνώμη μου αφού ήταν το κρασί που πήρε τις καλύτερες κριτικές και σε γενικές γραμμές ξεχώρισε. Έντονα ανθώδες άρωμα,λευκόσαρκα φρούτα στο στόμα και μια τραγανή γεμάτη φρεσκάδα επίγευση.Πίνεται εύκολα μόνο του αλλά θα συνοδεύσει θαυμάσια μια σαλάτα με φρούτα. (3.5/5)
Ερωχός Λευκός 2009 Χαρμάνι λευκών ποικιλιών(Sauvignon Blanc,Μαλαγουζιά,Ασπρούδα). Απλό κρασί για να το πιεις σε ποτήρι στη βραδινή σου έξοδο ή για να κάνει παρεά σε ένα λευκό ψάρι στη σχάρα. (2/5)
Sauvignon Blanc 2009 Λεμονανθός στην μύτη, νότες ξηρών καρπών και εμφανής οξύτητα στο στόμα, μπορεί να σταθεί αρμονικά δίπλα σε θαλασσινά,ψάρια,αλλά και λευκό κρέας με σάλτσα λεμονιού. (2.5/5)
Ερωχός Ερυθρός 2007 Merl
ot και Μαυρούδι, στην ανάλογη έκδοση του λευκού. Επίσης ένα απλό και ευκολόπιοτο κρασί. Είναι μια καλή επιλογή για κρεας με ελαφριές σάλτσες.(2/5)
Pinot Noir 2008 " Άγουρο" ακόμη δεν έχουν τιθασευτεί οι τραχές ταννίνες του. Για όσους περιμένουν να δοκιμάσουν κάτι αντίστοιχο του βουργουνδέζικου μάλλον θα νομίσουν ότι είναι άλλη ποικιλία,αφού πρόκειτε για μια πιο "ελληνική" έκδοση.Ζητάει σαφώς πιο στιβαρό φαγητό για ταίρι του , όπως αρνάκι ή προβατίνα κλέφτικο. (2.5/5)
Merlot 2007 Κόκκινα φρούτα και γλυκά μπαχαρικά, στρογγυλό με μαλακές ταννίνες.
Χαρακτηριστικο της ποικιλίας τους ,συνοδεύει εξαιρετικά χοιρινό μαγειρεμένο με δαμάσκηνα(έκλεψα την συνταγή απ`τον σεφ!) (3/5)
Cabernet Sauvignon 2007 Όπως και με το Merlot η ποικιλία είναι εμφανής από την μύτη κιόλας. Πιπεράτο ,θυμίζει κεράσια και αφήνει μια αίσθηση καπνού στο στόμα. Κόκκινο κρέας με χρωματιστές πιπεριές και μαύρο τριμμένο πιπέρι είναι μια πολύ καλή ιδέα για να το ταιριάξετε. (3/5)
Πάρης Βίνος
